Bokkenrijders, cipiers en terdoodveroordeelden: een blik in de Heerlense Schelmentoren
Wie aan de geschiedenis van Heerlen denkt, zal ongetwijfeld aan de Romeinen en aan de Staatsmijnen Oranje-Nassau en Emma denken. Maar er is veel meer, en daarvan is zelfs nu nog veel zichtbaar.
Meer lezen?............Open/sluiten
© L1 (Maurice Jessen)
Neem bijvoorbeeld de Schelmentoren, die ingeklemd staat tussen het Glaspaleis van Schunck en de Pancratiuskerk. Toch kennen slechts weinig Heerlenaren de geschiedenis achter dit ruim 800 jaar oude bouwwerk.
Verandering
Daar moet verandering in komen, zeker als het aan Danny Roufs ligt. Roufs is sinds kort gids in de Schelmentoren en kent inmiddels alle geheimen van het oudste nog volledig bewaard gebleven bouwwerk van Heerlen. "De toren kreeg rond de vijftiende eeuw een functie als gevangenis en behield die tot ongeveer 1870. Ook de beruchte Bokkenrijders hebben hier gevangen gezeten."
Cachotten
Roufs neemt ons meteen mee naar boven. Via een steile, oude houten wenteltrap komen we in de nok van de toren, waar zich achter dikke houten deuren drie cachotten bevinden. "Veel gevangenen zaten vast voor relatief lichte vergrijpen, zoals diefstal of openbare dronkenschap", weet Roufs uit bestudering van historische geschriften. "Heerlen beschikte in die tijd wel over executierecht. Dat betekende dat veroordeelden vanuit deze toren naar hun terechtstelling werden gebracht." Die executies vonden plaats op de Heksenberg, waar destijds de galg stond opgesteld.
Bokkenrijders
Niet alle veroordeelden waren van plan geduldig op hun executie te wachten. Een aantal Bokkenrijders wist te ontsnappen. Cipier Beerends probeerde hun vlucht te verhinderen, maar werd ter plekke meedogenloos door de Bokkenrijders vermoord. Het bewaken van gevangenen was destijds duidelijk geen ongevaarlijk beroep. Roufs vertelt de verhalen alsof hij er zelf bij is geweest. Om zijn overtuigingskracht nog wat groter te maken, laat hij vervolgens zien waar de opvolger van cipier Beerends zichzelf heeft vereeuwigd. "Gevangenbewaarder Struijk heeft zijn naam in het hout van het trappenhuis gekerfd. Daarmee vormt hij een tastbare verbinding met het verleden."
Voorbijlopen
Annemiek Holten, die onder meer verantwoordelijk is voor de marketing van de Schelmentoren, is blij met het enthousiasme van Roufs. "De inwoners van Heerlen lopen nog te vaak aan de toren voorbij. Ingeklemd tussen de andere gebouwen valt hij nauwelijks op. Met tentoonstellingen, banieren en andere activiteiten willen we meer mensen naar binnen halen."
Het bewaken van gevangenen was destijds duidelijk geen ongevaarlijk beroep.
Vraag
Een kleine rondvraag onder passanten op het Pancratiusplein leert dat er inderdaad behoefte bestaat om kennis te maken met de toren. "Ik ken de naam wel, maar ik heb geen idee wat er binnen te zien is. Gaat hij open? Oh, wat leuk, dan ga ik kijken." Zij hebben geluk, want sinds kort staat op geregelde tijden de deur van de toren open voor bezoekers.
Schelm
Vanaf welk jaar de naam Schelmentoren wordt gebruikt, is niet bekend. Wel is duidelijk waar die naam vandaan komt. "Een schelm is een ander woord voor bedrieger, schurk of boef. Zulke mensen werden hier opgesloten onder allesbehalve comfortabele omstandigheden." Als bezoeker voel je daar zelfs nu nog iets van. Ook vanwege de toenmalige manier van rechtspreken.
Aangrijpend
Zo heeft Roufs nog een aangrijpend verhaal over Anna Haen. "Zij werd beschuldigd van het doden van haar eigen baby. Volgens de aanklacht zou ze het kind hebben gewurgd en vervolgens in de rivier hebben gegooid. Zelf hield ze vol dat ze onschuldig was, maar na marteling zou ze alsnog hebben bekend." Als bezoeker kun je je goed voorstellen hoe Anna haar laatste uren heeft doorgebracht, wachtend op haar lot.
Met dank aan L1
